Hamon's Blog

เมื่อหลายวันก่อน ไม่นานนัก ผมคุย msn กับเพื่อนสาวคนนึงครับ
เธอชื่อ พลอยลี่  ซึ่งผมเรียกเธอว่าเจ้านายครับ (รึบางคราวจะเรียกโพลี่)
ไอ้เหตุผลที่เรียกแบบนั้นถ้าจำไม่ผิด น่าจะมาจากการสนทนากันช่วงนึงเกี่ยวกับเรื่องของกิน (?)
ตอนนั้นเป็นช่วงฮาโลวีนครับ ช่อง 7 เค้าฉายหนังเรื่อง silent hill เลยชวนเธอคุยเรื่องหนังผี

ฮามอน: เจ้านายชอบดูหนังผีมั้ยครับ
โพลี่: ไม่ค่อยอ่ะ จะชวนไปดูหรอ 55+
ฮามอน: ไม่หรอก.. พอดีกลัวผีแต่ชอบดูหนังผี
โพลี่: แปลกนะเนี่ย

ก็ว่างั้นแหละ  เรื่องนึงที่ไอ้ผมกลัวมาตั้งแต่เด็กก็คือเรื่องผี ๆ เนี่ยแหละครับ
ถ้าจะถามว่าเคยเจอไหม ?

.
.
.
.

ไม่รู้ครับ ฮา~

คุณแม่ท่านเคยเล่าว่าผมเนี่ยเคยเจอคุณยายครับ อืมมม.. คือตอนนั้นกำลังจะย้ายบ้านครับ
จะย้ายกลับไปอยู่บ้านคุณยาย ซึ่งแน่นอนว่าตอนนั้นคุณยายเสียไปแล้วนะ
คุณแม่ คุณน้า ก็ไปเดินสำรวจบ้านกัน (ตอนนั้นคุณพ่ออยู่เมืองจีนมั้ง ?)
จขบ. ก็เดินล่อนตามประสาเด็กอายุ 5 - 6 ขวบไป แล้วก็คาดว่า..

เจอกับคุณยายเนี่ยแหละครับยืนอยู่หลังบ้าน
ไอ้ผมก็คุยกับคุณยายเรื่องนู่นนี่เรื่อยเปื่อยเฉื่อยแฉะแหละครับ
ตอนจะกลับบ้านยังเกาะประตูรั้วบ้าน บอกว่าไม่กลับจะอยู่กับคุณยายด้วย

(แถวนั้นก็มีสยอง ๆ ไปเหมือนกัน  )

คิดว่าคุณยายท่านคงห่วงหลานคนนี้มากแหละครับเลยมาคุยด้วย (ซึ้ง)

จริง ๆ ก็ไม่มีประสบการณ์ที่น่าจะกลัวผีหรอกนะ แต่ไม่รู้ทำไมถึงกลัวนัก

เวลามืด ๆ มีเสียงก๊อกแก๊ก ๆ จะหลอนมาก

ยิ่งไปเข้าค่าย หรือ ไปพักที่ไหนที่เค้าเล่าว่ามีตำนานนู่นนี่จะยิ่งขนหัวลุกเลยแหละ

นั่นคือสิ่งแรกที่กลัวครับ เรากลับไปที่บทสนทนาใน msn กันต่อ

ฮามอน: ชอบหนังผีนะ เวลาดูแล้วขำอ่ะเวลาผีมันออกมาเนี่ย แต่ดูจบแล้วจะหลอน นอนไม่หลับ
โพลี่: พลอยไม่ค่อยชอบดูน่ะ เข็ดจากตอนเด็ก ๆ
ฮามอน: เข็ดจากตอนเด็กมีสิ่งเดียว วัยเด็กมอบปประสบการณ์สยองขวัญให้แฮมมา 1 อย่าง

แมลงสาบ !!

เอ่อ.. ผมกลัวแมลงสาบมากครับ (ฮา ๆ เอนทรี่นี้เผาตัวเองชัด ๆ)
กลัวมันเป็นอันดับ 1 เลยครับ ไม่มีอะไรที่ผมจะเกลียด กลัวเท่ามันอีกแล้ว

คิดสภาพขา 6 ขาของมันกับหนวดดุก ๆ ดิก ๆ สิครับ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!! 

เรื่องที่ว่าทำไมถึงกลัวเนี่ย จากการวิจัย (ที่ไหน ?) แล้วส่วนมาก สิ่งที่กลัวฝังลึกชนิดว่า

โตแล้วก็ยังไม่เลิกกลัวเนี่ยมันต้องมาจากประสบการณ์วัยเด็กครับ

อย่าง เพื่อนผมคนนึงมันกลัวแมงมุมมากครับ ลองถามไถ่ดูมันเล่าว่า

น่าจะเป็นเพราะหนังเกี่ยวกับแมงมุมยักษ์ที่เคยดูในวัยเด็ก

ผมก็เลยนึกย้อนกลับไปก็ค้นพบว่า ความกลัวของผมก็น่าจะมาจากหนังเหมือนกันนะ

ผมไม่แน่ใจว่าหนังเรื่องนั้นชื่ออะไร เนื้อเรื่องเป็นยังไงนะครับ เพราะตอนที่ดูจขบ.ยังเด็กมาก

จำได้คร่าว ๆ ว่า..

มีผู้ชายคนนึงครับ เค้าอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง.. แล้วก็มีแมลงสาบตัวเล็ก ๆ ครับ..

แต่มันไม่ได้แค่หนึ่งเหมือนผู้ชายคนนั้นกับบ้านครับ

มันมีเป็นล้านครับ!!  

ไอ้ผู้ชายคนนี้ก็พยายามจะฆ่าแมลงสาบมาก แต่ยิ่งดู.. มันยิ่งเยอะครับ!!
แล้วพวกมันก็ถาโถมเหมือนคลื่นสึนามิ กินหัวไอ้ผู้ชายคนนั้นไป (มั้ง)
จขบ. มันนั่งดูและจดจำได้แค่ฉากนี้เท่านั้น...

Orz


หนังจากนั้นก็เริ่มกลัวมันละครับ.. แต่ยังครับ มันยังเขย่าขวัญกันไม่พอ!!

ในสมัยที่ผมเด็ก ๆ ช่องสามเคยฉายขบวนการ 5 สีเรื่องนึงครับ เรื่อง คาคุเรนเจอร์
โอว เกรท! มันเท่จริง ๆ 5 สีเป็นนินจา ถูกใจหลาย ทีนี้ครับเวลาที่มันฉายเนี่ยอยู่ในช่วงเช้ามาก
น่าจะสัก 6 โมง (ไม่แน่ใจนะ) เช้ามากสำหรับผมซึ่งตื่นดูช่อง 9 การ์ตูนทันแค่ 2 เรื่องหลัง

แต่ความอยากย่อมชนะทุกสิ่งครับ ผมสามารถตื่นมาดูมันได้.. แต่ก็แค่ครั้งเดียวครับ
เพราะอะไร ?



แมลงสาบครับ!! 

ตอนนั้นผมย้ายไปอยู่บ้านคุณยายเรียบร้อยแล้ว (หลังจากไปเกาะลูกกรง เอ้ย รั้ว)
ที่บ้านคุณยายเนี่ย ช่วงค่ำคืน - เช้ามืดเช้าตรู่เนี่ย มันจะมีทัพแมลงสาบออกมาเดินครับ
คาดว่าเป็นปัญหาของท่อน้ำหรืออะไรสักอย่างเนี่ยแหละ

แล้ววันนั้นครับ วันที่ความกลัวผมพุ่งถึงจุดสูงสุดแล้วไม่ลดลงมาอีกเลยก็มาถึง

ผมตื่นแต่เช้าเลยครับ ทั้งบ้านยังไม่มีใครตื่นแม้แต่คนเดียว

ผมตัดสินใจลงไปดู คาคุเรนเจอร์ที่ชั้นล่างครับ

ผมค่อย ๆ เดินลงมาจากชั้น 2 มาดูทีวีที่ชั้นล่างเพื่อไม่ให้รบกวนใคร.. แต่ดูเหมือนจะคิดผิด

เพราะข้างล่าง..

แมลงสาบเยอะโคตร!! 

นึกในใจ  เฮ่ย! คาคุเรนเจอร์รออยู่ข้างหน้าแล้ว จะกลัวไรวะ รีบเดินไปเปิดทีวี นั่งดูเฉย ๆ มันไม่กัดหรอก

พอคิดได้ดังนั้นผมก็เดินไปเปิดทีวี แล้วมานั่งขดตัวดูคาคุเรนเจอร์ นั่งดูไปได้สักพักครับ
พวกมันก็เริ่มบินมาครับ (เฮือก!)  บินมาตัวเดียวไม่พอ มันชักชวนเพื่อนมันอีก 5 - 6 ตัวมาบินด้วยครับ!

โอ๊ะแม่จ้าวววว พวกเมิงจะมาบินอะไรกันตอนนี้

มันมาบินอยู่บนทีวีครับ วนไป วนมา วนไป วนมา เหมือนนั่งดูเค้าโชว์เครื่องบินรบงานวันเด็กงั้นอ่ะ

แต่แม่งไม่รื่นรมณ์แบบนั้นไง!!

ดูไปก็กลัวไป ดูคาคุเรนเจอร์แปลงร่างยังไม่ทันจบ ต้องเหลือบดูว่าไอ้เครื่องบินรบมันจะบินมาชนตูมั้ย
หันมาดูคาคุเรนเจอร์อีกที ป๊าดดดดด!! หุ่นออกมาตอนไหนวะ!?

สุดท้ายคาคุเรนเจอร์ก็จบไป เครื่องบินรบยังบินวนเวียบรอบทีวีต่อไป และ ผม.. นั่งงงว่าตูจะควรจะทำอะไรต่อไป

.
.
.
.
.

ตู.. ต้องปิดทีวี..   

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!